ماسایی‌ها از جمله قبایل بومی آفریقایی هستند که در کشور کنیا و شمال تانزانیا سکونت دارند. این قوم در قرن 15 میلادی از سودان به این نقطه مهاجرت کرده و در مناطق ناروک و کاجی‌آدو پراکنده شده‌اند. آن‌ها در حال حاضر در مراتع پارک ملی ماسای مارا زندگی می‌کنند و به همین دلیل به این نام خوانده می‌شوند. ماسایی‌ها حدود 900 هزار نفر هستند و به 5 طایفه با نام‌های ايلمولئيان، ايلماكسن، ايلائيسر، ايلتاآروسرو و ايليكومايي تقسیم می‌شوند. هرکدام از این طوایف علامت مخصوص خود را دارند و این علامت را بر روی دام‌های خود نیز حک می‌کنند.

قبیله‌های ماسای مارا، قبایلی سنتی هستند که هم‌چنان بر فرهنگ و آداب‌ورسوم گذشتگان خود پایبند بوده و در مقابل پذیرش زندگی مدرن مقاومت می‌کنند. هرچند امروزه به دلایلی چون فشار دولت کنیا و عدم برخورداری از امکانات زندگی مجبور به کنار گذاشتن برخی از رسومات عجیب خود شده‌اند، اما هم‌چنان مانند گذشته لباس می‌پوشند و از تکنولوژی به دور هستند.

مردان ماسایی قدی بلند و پوستی تیره دارند. آن‌ها شوکا به تن می‌کنند، اُرسی می‌پوشند و از جواهرات چوبی برای زیباتر شدن استفاده می‌کنند. زنان ماسایی نیز پوششی متفاوت از دیگر زنان آفریقایی دارند و زیورآلات بسیاری به خود می‌آویزند. این تفاوت باعث جذب گردشگران به سمت این قبایل شده و ماسایی‌ها را به یکی از جاذبه‌های گردشگری کنیا تبدیل کرده است.

هر 5 طایفه ماسای مارا دامدار هستند و از طریق پرورش گاو، گوسفند و بز روزگار خود را سپری می‌کنند. این طوایف در خانه‌هایی کلبه مانند زندگی می‌کنند. کلبه‌ها توسط زنان ماسایی و با پهن گاو و چوب‌هایی بسیار نازک ساخته می‌شوند. هر 10 کلبه در یک منطقه قرار می‎گیرند و با پرچین‌ از هم جدا می‌شوند. این مناطق کراآل نام دارند. 

کلبه‌های ساخته شده حالت دایره‌ای داشته و بسیار کوچک هستند. برای ساخت ستون‌ها از چوب‌های محکم و برای پر کردن فاصله بین‌ آن‌ها نیز از شاخه‌های کوچک‌تر و ملات استفاده می‌شود. ماسایی‌ها معتقدند پنجره‌ی بزرگ باعث ورود پشه‌ها به داخل کلبه می‌شود. از این‌رو اندازه پنجره‌ها را کوچک‌تر می‌گیرند و در نتیجه کلبه‌ها تاریک هستند. استفاده از پهن گاو نیز باعث ضدآب شدن سقف و دیواره‌های کلبه می‌شود. به این کلبه‌ها در زبان محلی اینکاجیجیک می‌گویند.هر خانه دارای 3 بخش می‌باشد. بخشی از خانه به نگهداری دام اختصاص دارد، بخش دوم متعلق به زن و شوهر است و بخش دیگر برای فرزندان ساخته می‌شود. مردان ماسایی نیز به دور کلبه‌ها حصار می‌کشند تا از ورود شیر و دیگر حیوانات وحشی به قلمرو خود جلوگیری کنند.

قوت غالب مردمان این قبیله گوشت، لوبیا و ذرت است. قبیله‌های ماسای مارا تنها دو وعده غذایی دارند. آن‌ها در وعده صبحانه نان و شیر و برای شام گوشت می‌خورند. با توجه به این‌که گاو برای مردمان این قبیله بسیار باارزش است، آن‌ها اغلب از گوشت بز یا گوسفند در غذاهایشان استفاده می‌کنند و خون گاوها را تنها در مراسم‌های خاص و جشن‌ها می‌ریزند.

در تورهای خاص کنیا به بازدید از قبایل ماسایی میرویم و ساعاتی را با این مردم خونگرم میگذرانیم و با آداب و رسوم و فرهنگ آن ها آشنا میشویم .

جهت اطلاع از تورهای کنیا باما در ارتباط باشید .

ارسال یک پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *